Kraamtellingen met Gijs de Roij
Gijs op de foto, niet bezig met kraamtellingen maar wel aan het genieten in de natuur.
Kraamtellingen met Gijs de Roij
Gijs de Roij neemt ons mee met een kraamtelling. Hij vertelt: ik heb ze nog niet zo heel vaak gedaan, maar wat zijn ze leuk! Je krijgt een beschrijving, een adres en een foto. De rechter open stootvoeg boven het linkerraam op de tweede verdieping; daar moet straks een vleermuis uitkomen. Maar de vraag is: hoe veel?
Je zet je stoeltje neer, je pakt je batdetector en je handteller en je begint te staren. Het kan even duren, maar als je eenmaal wat geratel hoort en de eerste vleermuis komt naar buiten, kan het feest beginnen. Bij die ene vleermuis zal het namelijk niet blijven. “Tik, tik, tik”, gaat je teller en voor je het weet, tik je de honderd aan. Het is simpel, maar spannend. Voor hetzelfde geld komen er maar 10 naar buiten.
Waar moet je op letten?
Het is belangrijk dat je je tactisch positioneert. Dat doe je door te proberen de lucht als achtergrond te hebben op het moment dat je naar de uitvliegopening kijkt. Op die manier kun je de vleermuizen het beste zien.
Daarnaast moet je opletten of er geen vleermuizen terug naar binnen vliegen. Als dit het geval is, moet je dat ook noteren. Een multi-teller is hierbij een handig gereedschap. Op de ene teller tel je de uitvliegers en op de andere de invliegers. Aan het einde van de rit trek je het aantal invliegers af van het aantal uitvliegers en wat er dan overblijft, is de minimale grootte van je kraamkolonie. We tellen deze kraamkolonies om de populatie van vleermuizen in kaart te brengen.
Mijn tofste ervaring?
Als je het veld ingaat om vleermuizen te tellen, hoop je toch altijd iets speciaals tegen te komen. Dit kan bijvoorbeeld een zeldzame soort zijn, bijzonder gedrag of uitzonderlijk grote aantallen. Zoals ik al aangaf, heb ik nog niet heel vaak kraamtellingen gedaan.
Mijn tofste ervaring met een kraamtelling was niet lang geleden. Ik had een avondje vrij, dus toen er een melding van een kraamverblijf binnenkwam, gaf ik aan wel te willen gaan. Een uurtje in de auto, terwijl je je al afvraagt: “Hoe veel zouden het er zijn?” Bij aankomst zag ik al een vleermuis vliegen. Die vloog een rondje voor het desbetreffende adres en vloog toen naar binnen op de aangegeven plek. Dat was handig. Nu wist ik zeker waar ik moest gaan kijken. In het begin bleef het echter kalm. Steeds kwam er een vleermuis naar buiten, maar diezelfde vleermuis vloog na een paar seconden weer binnen. Maar na een half uur kwamen er toch steeds meer en meer uit, totdat ik op een totaal kwam van maar liefst 144 gewone dwergvleermuizen!